Bij Samenspraak heb ik vooral geleerd om meer te vertrouwen op mijn eigen kennis en aanpak. Waar ik eerder (als beginnend logopedist) geneigd was om vast te houden aan bekende behandelwijzen, kijk ik nu naar wat écht past bij de cliënt. Ik heb nieuwe behandelmethodes leren kennen, maar misschien nog wel belangrijker: ik heb geleerd dat er ruimte is om mijn eigen ideeën in te brengen en uit te proberen.

Samen met een collega heb ik groepsbehandelingen opgestart voor taal en OMFT. Uit onze ervaring blijkt dat de vooruitgang bij kinderen, na het volgen van de groepsbehandeling, (behoorlijk) groot is doordat zij het geoefende direct leren toe te passen. Het geeft veel voldoening om te zien dat wat je doet, dat dat aanslaat en werkt. Ik voel me gesteund om nieuwe dingen uit te proberen. Dat vertrouwen maakt mijn werk niet alleen effectiever, maar ook leuker.

Dat gevoel ervaar ik eigenlijk op meerdere momenten. Of het nu gaat om even tussendoor sparren over een cliënt of een intervisiemoment waarin je met meerdere collega’s dieper op casuïstiek ingaat, er is altijd ruimte om vragen te stellen en ideeën te delen.

Ik ben twee dagen werkzaam op een basisschool en twee dagen in de praktijk. In de praktijk zijn collega’s makkelijk benaderbaar, wat ik heel waardevol vind. Dat maakt de afwisseling van mijn twee werkplekken ook fijn. Even samen nadenken, ervaringen uitwisselen of gewoon bevestiging krijgen dat je op de goede weg bent. Die samenwerking en betrokkenheid zorgen ervoor dat, ondanks dat je je eigen cliënten behandeld, je wel het idee hebt dat je het met elkaar doet en niet alleen bent.

Samenspraak laat zien dat ontwikkeling en werkplezier hand in hand kunnen gaan. Er is bewust ruimte in de agenda om te leren, waardoor groei onderdeel is van mijn werk en niet iets dat er ‘naast’ moet gebeuren. Ontwikkelmomenten (denk aan cursussen, overleggen, inspiratiesessies) vinden plaats onder werktijd en voelen daardoor niet als een extra werk, maar juist als een waardevolle investering.

Wat ik daarnaast heel prettig vind, is dat de verwachtingen realistisch zijn. Er wordt gekeken naar wat haalbaar is en er is begrip voor ieders eigen tempo. Die vrijheid zorgt ervoor dat ik me kan blijven ontwikkelen op een manier die bij mij past, zonder druk. Daardoor blijf ik gemotiveerd, betrokken en met plezier aan het werk.